บทที่ 36 เดินทางเข้าอำเภอกับช่วยเหลือเขาคือใครกัน?

“มู่หานคะ พรุ่งนี้คุณช่วยไปลางานที่คอมมูนเพื่อเดินทางเข้าเมืองไปเป็นเพื่อนฉันส่งสบู่หน่อยได้ไหมคะ” ซูเหยาถามกับมู่หานด้วยสายตารอคอยอย่างคาดหวัง

‘ก็นะ อ้อนเขาบ้าง อะไรบ้าง ให้รางวัลเขาสักนิด ดู ๆ ไปเท่าที่ผ่าน ๆ มาผู้ชายคนนี้ก็จัดว่าใช้ได้ดีทีเดียว’ ซูเหยาคิดอย่างเหม่อพลางมองหน้าสามีของตนอย่างสำรวจ

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ

บท

1. บทที่ 1 ช่วงเวลานี้ฉันอยู่ที่ไหนกัน

2. บทที่ 2 ฉันไม่ใช่ลูกพลับนิ่มนะ

3. บทที่ 3 เด็กน้อยผู้น่าสงสารทั้งสองคน

4. บทที่ 4 เข้าป่ามีของดีตรงไหนก็ไปเก็บตรงนั้น

5. บทที่ 5 ช่วยพระเอกแต่ได้หมูเป็นของแถม

6. บทที่ 6 จ่ายค่าชดเชยมา ถ้าไม่จ่ายฉันจะแจ้งทางการ

7. บทที่ 7 มู่หานฉันต้องการแยกออกจากบ้านมู่

8. บทที่ 8 พาลูกและสามีกลับบ้านแม่

9. บทที่ 9 มีคนเอาเงินมาให้ถึงหน้าบ้านก็รับสิคะจะรออะไร

10. บทที่ 10 ปากหอยปากปู

11. บทที่ 11 ต่างคนต่างความคิด

12. บทที่ 12 การตัดสินใจของซือซิง

13. บทที่ 13 การตอบโต้ของสะใภ้ผู้ไร้เสียง

14. บทที่ 14 หย่าขาดและแยกบ้านอีกครั้ง

15. บทที่ 15 วันนี้วันเฮง เจอแต่ขาใหญ่ให้เหยาเกาะ

16. บทที่ 16 สำหรับซูเหยาทุกสิ่งจะต้องเป็นไปได้

17. บทที่ 17 เยือนตรอกผิงจูกับเก็บผู้ช่วยตัวร้ายกลับบ้าน

18. บทที่ 18 คุณแม่วัยใสกับลูก ๆ ทั้งสาม

19. บทที่ 19 เริ่มจะเป็นที่รู้จัก

20. บทที่ 20 ความปังนี้ฉุดยังไงก็ไม่อยู่

21. บทที่ 21 เงินจ๋ามีไว้มากดีที่สุด

22. บทที่ 22 แม้รู้อยู่แล้วก็ควรทำตัวโง่เพื่อประโยชน์ต่อตัวเอง

23. บทที่ 23 ย้ายเข้าบ้านใหม่ครอบครัวเป็นสุข

24. บทที่ 24 ค่ำคืนแห่งการสูญเสียในคืนวันฝนโปรย

25. บทที่ 25 ซูเหยาผู้มักเจอกับตัวร้ายในนิยาย

26. บทที่ 26 ปูทางสร้างอาชีพ

27. บทที่ 27 ความโชคดีนี้เหยาได้แต่ใดมา

28. บทที่ 28 เริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงหลังการปฏิวัติ

29. บทที่ 29 ท้องทุ่งสีทองกับหัวใจเราเริ่มใกล้กัน

30. บทที่ 30 ขอโทษค่ะ พอดีมือมันลื่น

31. บทที่ 31 พาลูกหาหมอก็ยังได้โชค